"Αν δύο δυνάμεις δρουν ταυτόχρονα πάνω στο σημείο, έτσι ώστε η μία να είναι συνεχής και επικρατούσα, παράγεται μια καμπύλη γραμμή της οποίας το πρότυπο είναι η απλή καμπύλη.
Συνοπτικά είναι μια ευθεία που έχει εκτραπεί από το δρόμο της κάτω από μια συνεχή πλάγια κλίση – όσο μεγαλώνει η πίεση τόσο η ευθεία εκτρέπεται. Η ένταση προς τα έξω αυξάνει συνεχώς και τελικά η γραμμή ξανακλείνει στα χνάρια της.
Η εσωτερική διαφορά ανάμεσα στις καμπύλες και τις ευθείες συνίσταται στον αριθμό και τη φύση των εντάσεων: στην ευθεία ενεργούν δύο αρχικές οριστικές εντάσεις που παίζουν ασήμαντο ρόλο για την καμπύλη – που τοποθετεί την κύρια έντασή της στο τόξο."

Βασίλυ Καντίνσκι. (1980). Σημείο, γραμμή, επίπεδο. Συμβολή στην ανάλυση των ζωγραφικών στοιχείων. Αθήνα: Εκδόσεις Δωδώνη. σελ. 63-65