
|
Lyubov Popova (1889-1924). Εικόνα από το βιβλίο: Καφέτση, Α. (Επιμ.) (1995). Ρώσικη πρωτοπορία 1910-1930- Η συλλογή Κωστάκη. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. (σ. 407) |
|
Popova Lyubov Sergeyevna (Πόποβα, Λιούμποβ Σεργκέγεβνα) Ζωγράφος (Βανόφσκι-κοντά στη Μόσχα 1889-Μόσχα 1924) Μαθήτευσε στα ιδιωτικά εργαστήρια των Στανισλάβ Ζουκόφσκι, Ιβάν Ντούντιν και Κονσταντίν Γουόν στη Μόσχα (1907-08). Στα ταξίδια της στο Κίεβο, στις αρχαίες ρωσικές πόλεις και στην Ιταλία (1909-12) εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από το έργο του Μιχαήλ Βρούμπελ του Τζιότο και της αρχαίας ρωσικής τέχνης και αρχιτεκτονικής. Το 1912 εργάστηκε στο εργαστήριο «Πύργος». Το Χειμώνα της ίδιας χρονιάς δούλεψε στο Παρίσι στην Ακαντεμί Λα Παλέτ με τους Ανρί Φοκονιέ και Ζαν Μετσενζέ. Μαζί της και πολλοί άλλοι Ρώσοι καλλιτέχνες. Το 1913 επέστρεψε στη Μόσχα και συμμετείχε στην έκθεση «Βαλέ Καρό». Το 1914 ταξίδεψε στη Γαλλία και την Ιταλία με την ίνατα Μπουρμάιστερ και τη Ναντιέζντα Ουντάλτσοβα. Το 1915-16 στράφηκε σε μια μη-αντικειμενική τεχνοτροπία και χρησιμοποίησε τύπους από την αγιογραφία και την αρχαία ανατολική αρχιτεκτονική (επισκέφθηκε τη Σαμαρκάνδη το 1916). Συμμετείχε στην έκθεση Τραμ Β το 1915 και στην έκθεση Βαλές Καρό στη Μόσχα το 1916. Το 1916-17 ήταν ενεργό μέλος της εταιρείας «Σουπρέμους» και φιλοτέχνησε σχέδια για το υπό έκδοση περιοδικό Σουπρέμους. Ακόμα έφτιαξε σουπρεματιστικά σχέδια για τα εργαστήρια Βερμπόφκα στην Ουκρανία. Από το 1918 έως το 1920 συμμετείχε σε διάφορες εκθέσεις. Από το 1920 δίδαξε στα Βχουτέμας και ήταν μέλος του Ίνχουκ. Υπήρξε από τους δημιουργούς του νέου συστήματος πραχτικής καλλιτεχνικής διδασκαλίας. Μέχρι το θάνατό της ασχολήθηκε με σκηνικά και κοστούμια σε θεατρικές παραγωγές, καθώς επίσης και εξώφυλλα βιβλίων και περιοδικών και διαφημιστικές αφίσες. Από το 1924 άρχισε να σχεδιάζει υφάσματα για το Πρώτο Κρατικό Εργοστάσιο Εκτύπωσης Υφαντών (εργοστάσιο Τσίντελ) στη Μόσχα. |
| Lyubov Popova (1889-1924). Εικόνα από το βιβλίο: Καφέτση, Α. (Επιμ.) (1995). Ρώσικη πρωτοπορία 1910-1930- Η συλλογή Κωστάκη. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. (σελ. 152) |
|
| Lyubov Popova (1889-1924). Εικόνα από το βιβλίο: Καφέτση, Α. (Επιμ.) (1995). Ρώσικη πρωτοπορία 1910-1930- Η συλλογή Κωστάκη. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. (σελ.202) |
|
| Lyubov Popova (1889-1924). Εικόνα από το βιβλίο: Καφέτση, Α. (Επιμ.) (1995). Ρώσικη πρωτοπορία 1910-1930- Η συλλογή Κωστάκη. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. |
|
|
|
Marcel Duchamp (1887-1968). Εικόνα από το βιβλίο: Χαραλαμπίδης, Ά. (1994). Η τέχνη του 20ού αιώνα : Ζωγραφική, πλαστική, αρχιτεκτονική 1880-1920. Θεσσαλονίκη : University Studio Press.
|
|
Sequence "Ο άλλος συνέχεια βάδιζε άχρονος πιά, Έκτωρ Κακναβάτος. (1981). ΔΙΗΓΗΣΗ. Τυπογραφείο Κείμενα. σελ. 26-27 |
|
MarcelDuchamp (Μαρσέλ Ντυσάν) Γάλλος καλλιτέχνης και θεωρητικός (1887-1968). Αν και δημιούργησε λίγα έργα στη ζωή του, θεωρείται ως μια από τις ισχυρότερες μορφές της τέχνης του 20ου αιώνα, λόγω των πρωτοτύπων και γόνιμων ιδεών του. Έγινε ξαφνικά διάσημος με το έργο του ’’Γυμνό που κατεβαίνει τη σκάλα’’ όπου συνδυάζονταν οι αρχές του Κυβισμού και του Φουτουρισμού και το οποίο προσκάλεσε σκανδαλώδη επιτυχία στην έκθεση του Οπλοστασίου το 1913. Μετά από αυτό εγκατέλειψε τα συμβατικά μέσα και έγινε μαζί με τον Πικαμπιά ο ηγέτης του Ντανταϊστικού κινήματος. Το 1913 επινόησε τα έτοιμα αντικείμενα όπως μια ρόδα ποδηλάτου, μια μπουκαλοθήκη και τον περίφημο και προκλητικό ουρητήρα, τον οποίο ονόμασε Συντριβάνι και το υπέγραψε ως Π. Ματ. Μια από τις προκλητικές κινήσεις του ήταν, όταν προσέθεσε μουστάκι, γενειάδα και μια αισχρή επιγραφή σε ένα αντίγραφο της Μόνα Λίζα. Από το 1915 έως το 1923 ασχολήθηκε με το σημαντικότερο έργο του, ζωγραφική και κατασκευή με γυαλί, με εσωτερικό ή σκοτεινό συμβολισμό, το ονόμασε «Η Νύφη ξεγυμνωμένη ακόμη και από τους Μνηστήρες της», γνωστό επίσης ως το Μεγάλο γυαλί. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 συνδύασε την ιδέα της μηχανής με αυτήν της ματαιότητας, κάνοντας μηχανικές κατασκευές που θεωρήθηκαν πρόδρομος της Κινητικής Τέχνης. Ωστόσο αφού άφησε «οριστικά ατέλειωτο» το Μεγάλο Γυαλί, εγκατέλειψε σχεδόν την τέχνη για να ασχοληθεί με το σκάκι. Με τον τρόπο ζωής του όπως και με τα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα έκανε περισσότερα από κάθε άλλο καλλιτέχνη, για να αλλάξει την άποψη για την τέχνη στον 20ο αιώνα. |